Return to site

GenderFlux - Debat (on) zin van Pride 

Geeft herkenbaarheid: ik ben niet alleen

Toont diversiteit binnen LGBT, het zijn niet alleen Leatherboys

Noodzaak van positieve beeldvorming: wij zijn niet ziek of zielig

Geeft zelfduiding: ik besta!

Netwerken, lotgenoten ontmoeten

Outingmoment in een groep, maakt je sterk

Vrijheid tonen: het kan ongegeneerd; hand in hand lopen

Sensibilisering: LGBT bestaat, LGBTdiscriminatie bestaat

Neemt schaamtegevoel weg: we zijn divers. We durven onszelf zijn, alles kan en mag

Ik herken, ik zie mezelf als LGBT, er wordt me een spiegel voorgehouden

Feestdag: we tonen dat HIER onszelf mogen zijn zonder gevolgen (in tegenstelling tot bv Rusland)

Drukkingsmiddel: hoe meer LBGTers, hoe meer druk we kunnen uitoefenen op de het beleid 

We moeten tonen dat we rechten hebben, en dat we fier zijn op onze verworven rechten

Media zou begeleid moeten worden hoe ze de LGBT het best in beeld brengen

Pride.be = een commercieel bedrijf, dus winst primeert. Het is een toeristische attractie geworden. 

Ze krijgen ook subsidies dus er zou meer aandacht mogen gaan naar de ware opdracht van de Pride

Een kritische stem vanuit de Pride...

De Pride is ontstaan vanuit de Stonewall rellen op 28 juni in New York, na een zoveelste politieraid op een homobar. Iedereen die cross-dressde werd standaard gearresteerd, maar deze keer besloten de aanwezigen de vernederingen niet langer te pikken, en terug te vechten. Exact een jaar later ontstond de eerste Pride.

Maar wat schiet er nu nog over van de ideeën van toen? Nu lijkt de Pride vooral een plek waar groepen van allerlei pluimage komen profiteren om te doen aan zelfpromotie, en zichzelf een holebi-vriendelijk imago aan te smeren. Politieke partijen komen er stemmen winnen, terwijl commerciële bedrijven een nieuwe markt ruiken. Er lopen nog steeds goed bedoelende holebi's en trans* rond, die bovenal trots willen zijn op wie ze zijn, maar die worden verdrukt door een politiek correcte aapjes kijken en media die bovenal op zoek is naar zo veel mogelijk sensatie. Ondertussen lopen de Rainbow Cops mee in de parade, alsof het enige wat er toe doet één of ander gedeeld label is.

En dat is wat er vergeten wordt: dat we meer zijn dan enkel holebi of trans* maar individuen met een volledig leven, en ieder zijn eigen dromen en obstakels. En dat is het gevaar van enkel te focussen op een deelstrijd, gebaseerd op een identiteit: dat alle andere onderdrukkingen ondertussen vergeten en dus aanvaard worden. Zodat we niet echt bevrijd kunnen zijn, omdat die ons ook raken.

De gevestigde orde is van nature onderdrukkend, dat was zo ten tijde van Stonewall en dat is zo vandaag. Zeker na de aanslagen palmen zij onze ruimte in: constante controles, militairen op straat, overal camera's... Het zijn politiekers die deze maatregelen hebben ingevoerd. En dan staat het commercieel circus klaar om een vlucht in consumentisme aan te bieden.

En deze instituties raken ook nog steeds de LGBTgemeenschap. De gevestigde orde erkent bovenal de staat en niet het individu. En die staat wil nog steeds beslissen over iemands gender, en eist sterilisatie en psychiatrisering voor zij die hun genderaanduiding willen corrigeren. En dus worden transvrouwen opgesloten in mannencellen en omgekeerd. Holebi's en transgenders hebben ook vaker last van armoede.

Maar deze tendens is niet onoverkomelijk. We kunnen onze eigen optochten organiseren, naar de oorspronkelijke spirit van de Pride. We kunnen allen op eigenste manier actie voeren tegen wat ons onderdrukt.

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly